کلوت

Aftab Kalout Eco Tour & Travel co

مسجد کبود

مسجد کبود از مهمترین آثار زمان جهانشاه قراقویونلو ، مجموعه پرشکوه مسجد کبود، خانقاه، صحن و کتابخانه بزرگی بودکه به فرمان وی در کنار یکدیگر ساخته شدند.  متأسفانه از همه این بناها تنها ویرانه های مسجدی به نام مسجد کبود باقی ماند. پس از بازسازی در سال های اخیر این مسجد تا حدودی شکل اولیه خود را بازیافته است. 
هرچند بنای مسجد کبود را به صالحه خاتون دختر جهانشاه و نیز به جهان بیگم، همسر او نسبت داده اند ولی کتیبه سردر ورودی مسجد بنیانگذار آن را ابوالمظفر جهانشاه می شناساند و به این جهت به این بناها (مظفریه) نیز می گفته اند.


بنای مسجدکبود  به سرکاری «عزالدین قاپوچی » حاجب و معتمد دربار جهانشاه در سال 870 ه . ق به اتمام رسید. بیشتر سطوح مسجد کبود زیبا و ظریف با کاشی های معرق عالی پوشیده و به مناسبت رنگ آبی فیروزه ای و کبود آن، فیروزه اسلام نیز خوانده شده است. خطوط متنوع تعلیق، نسخ، کوفی ساده و تزیینی، ثلث و طرح های دل انگیز اسلیمی به کار رفته در مسجد کبود از «نعمت الله بن محمد بواب» خطاط و کاشی کار مشهور آن دوره است. سر در اصلی مسجد کبود، نمونه ای بسیار ممتاز از هنر تزیینی کاشی کاری است. بر این سردر معرق،کتیبه ای به خط رقاع در متن لاجوردی و زمینه سفید نصب شده که از عالی ترین مظاهر معرق کاری دوره اسلامی از نظر زیبایی و کمال به شمار می رود. از متن کتیبه تاریخ ربیع الاول سال 870 هجری خوانده می شود. سردر مسجد کبود و دو مناره آن دارای رواق گنبد داری بود که به شبستان اصلی مسجد در زیر گنبد بزرگ متصل می شود. در طرفین رواق، شبستان های متعددی وجود داشت که هر یک دارای طاق گنبدی بود و دیوار های مسجد با روکشی از سنگ مرمر شفاف و کاشی معرق نفیس تزیین شده بود. 





طراحی سایت توسط کاسپید