کلوت

Aftab Kalout Eco Tour & Travel co

دریاچه گل رامیان

کلمه " گل " در زبان ترکی به منطقه ای گود و عمیق که آب در آن جمع می شود گفته می شود.گل، کلمه ای آرامی و به معنای جشمه جوشان که در حوزه های شمالی سرزمین باستانی ورکان(گرگان) تا به آسیای مرکزی و چین و اروسیا تا به نام کشور چشمه ها (گل ها) فرانسه وارد ادبیات تایخی قرون و اعصار شده است. گل ها یا دریاچه ها در حوزه های آسیای مرکزی و ایران در جغرافیای طبیعی با نام های آلماگل، آلاگل و در جغرافیای انسانی به عنوان نشان و نماد اقوام شمالی ایران بزرگ دریافته ها و نقوش اشیاء آنان با عناوین ماری گل، آینه گل ... و بعنوان عناصر هویت فرهنگی ایران و آسیای مرکزی وارد مباحث تاریخی و قوم نگاری شده است.


گل رامیان به عنوان عنصر نمادین جایگاه مقدس نیایش آب در فرهنگ و آداب و هنر سرزمین آرامیان جایگاه ویژه ای داشته است.دلیل نامگذاری این منطقه به گل رامیان به فرهنگ و زبان مردم بومی این ناحیه مربوط است و گفته میشود از نظر تاریخی جمعیت غالب منطقه از نژاد ترک و تیره*ای از ایل گرایلی هستند. کلمه گل در ادبیات ترک به جای گود و عمیق که آب در آن جمع می*شود، اطلاق شده و تلفظ دقیق آن نیز در ترکی " گوءل " است.

 
رودخانه رامیان در شرق این چشمه بستر پهن و سیل آبی وسیعی داشت که گویای سیل های پیشین بوده است. این رودخانه از ارتفاعات البرز غربی ( کوه لیرم - کوه خاک یا خاکسار و .. . ) سرچشمه گرفته و پس از عبور از شهر رامیان وارد دشت گرگان شده که بعد از قطع راه دلند به آزاد شهر ( شاه پسند ) در یک مسیر جنوب به شمال پیش رفته و بعد از اتصال به رود " حاجی کوچکی " نهایتاٌ به گرگان رود می پیوندد.





طراحی سایت توسط کاسپید