کلوت

Aftab Kalout Eco Tour & Travel co

جزیره هرمز

وقتی که وارد جزیره هرمز می‌شوی، چهره بومیان تو را کمی به یاد بلوچ‌ها می‌اندازد، کمی هم به یاد هندیان، دختران در پس برقع، در پس چادرهای بندری و موج دریا، آن قدر جزیره کوچک است که هر جا باشی اگر سکوت باشد، می‌توانی صدای دریا را بشنوی، شرجی دریا که گویی در کف دستانت آرمیده است. هرمز معروف است به ساحل‌های رنگین و خاک رنگین‌تر از ساحل جزیره، ساحل‌های طلایی و نقره‌ای بکر؛ خاک سرخ جزیره هرمز نیز زبانزد است و همه ساله جهانگردان زیادی را به خود جلب می‌کند؛ دره نمکی و نمک‌هایی که هنگام بارندگی با ترکیبی از رنگ‌های سپید و سرخ و طلایی حالت روان به خود می‌گیرند. «خاک» یکی از دیدنی‌های هرمز است؛ ذره ذره خاکش، ترکیب افق، ساحل رنگی و نقش خلیج‌فارس؛ وقتی که می‌گوییم نقره‌ای و طلایی و سرخ، فقط واژه است، نقره‌ای خود طیفی می‌شود که با رنگ آفتاب بازی می‌کند، گاهی کم‌رنگ‌تر و گاهی پررنگ‌تر، گاهی از فرط روشنایی به رنگ آسمان‌ها نزدیک می‌شود و گاهی از فرط تیرگی گویی می‌شود ذره‌ای از دل شب که نور مهتاب بر آن می‌تابد.بقیه رنگ‌ها نیز همین است، خاک سرخ فقط یک تمثیل است تا تو را به دنیای آرزوها و دنیای رنگ‌ها ببرد. خاک است و آفتاب و رنگ، آن‌قدر پرتلالو که نقش خیال می‌زند و بسیاری که نقش هنر در ذهن دارند، در مناسبت‌های مختلف بر ساحل این جزیره گردهم می‌آیند و فرشی از خاک با طرح‌های بکر ترسیم می‌کنند. حدود 3 سال پیاپی است که به مناسبت‌های مختلف فرش خاکی هرمز که با استفاده از خاک‌های رنگارنگ جزیره ترسیم می‌شود، بهانه‌ای است تا هنرمندان گردهم آیند و نقش خاک را بر دل زمین بزنند. زمان برگزاری دقیق این مراسم همه ساله مشخص نیست، ولی اصولا در نیمه دوم سال که بیشتر فصل سفر به جنوب است و یا در اردیبهشت ماه به مناسبت روز ملی خلیج‌فارس این برنامه تکرار می‌شود.


طراحی سایت توسط کاسپید