کلوت

Aftab Kalout Eco Tour & Travel co

تاج محل

ساخت مزار از دیرباز در ایران برای بزرگداشت بزرگان بسیار معمول بود، در هند در دوره گورکانیان که به نوعی وارث تیموریان شناخته می شوند به ساختن مزار توجه زیادی شد. تا قبل از آن هندی ها اجساد مردگان خود را می سوزاندند. در این زمان تاج محل، بنایی که بی شک همچون نگینی بر هندوستان می درخشد توسط شاه جهان برای همسرش بانو ممتاز ساخته شد. شاه جهان در نظر داشت تا بر کران دیگر رود آرامگاهی برای خود بسازد که برخلاف تاج محل سیاه رنگ باشد تا به جهانیان چنان بنامایاند که عشق میان او و همسرش فرای دنیای مادی بوده است. اما تاریخ همیشه چنان که انسان می اندیشد شکل نمی گیرد و سرنوشت چنان رقم می خورد که او در کنار همسرش آرام گیرد.
در یکی از حمله‌های جنگی، شاه‌جهان ممتاز محل را که بسیار دوست می‌داشت همراه برده بود. او باردار و در ماه‌های آخر بارداری بود. این نوزاد چهاردهمین فرزندی بود که ممتازمحل به‌دنیا آورد و دختر بود که نامش را «گوهره‌بیگم» گذاشتند. اما ممتازمحل در اثر وضع حمل جان باخت. هنگام درگذشت «ممتاز محل» ۳۹ سال بیش نداشت او از شوهرش درخواست کرد که پس از وی زنی نگیرد و برای او آرامگاهی بسازد که بدان نام وی جاوید بماند. جالب است بدانید که ممتاز محل یا ارجمند بانو بیگم که اصالتی ایرانی داشت، سومین همسر شاه جهان بوده و نزد شاه جهان بسیار محبوب.
 به نوشته تاریخ‌نگاران، شاه‌جهان در پی درگذشت محبوب‌ترین همراه زندگی‌اش خلعت شاهانه‌اش را به عبای سفید عوض کرد و یک سال سوگوار بود. شاهی که قبلاً برای توسعه دامنه سلطنتش خون فراوانی ریخته بود، گوشه نشین شد و برای مدتی دخترش «جهان‌آرا» به امور دولتداری پرداخت. روایت حاکی است ک موهای سیاه شاه جهان طی یکی دو ماه سوگواری سفید شد.
این بنا در بعضی کتب تاریخی با نام روضه ممتاز محل آورده شده است و برخی بر این نظرند که «تاج محل» مخفف «ممتاز محل» است.
تاج محل، یکی از عجایب هفتگانه جدید به عنوان شاهکار معماری در سطح جهانی از سوی میراث جهانی تحسین شده و سال ۱۹۸۳ در سازمان میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید.
هنرمندان و صنعتگران این بنا ایرانی، هندی و عثمانی بوده اند. دو نفر از هنرمندان ایرانی که در ساخت این آرامگاه شرکت داشتند، امانت خان شیرازی و محمد خان شیرازی بودند. در منابع تاریخی ذکر شده امانت خان شیرازی خوشنویس این بنا بوده که نوشته های این بنا را با خط ثلث در رنگ مشکی بر بدنه سفیدرنگ مرمرین بنا نقش داده است.
 در لحظه ورود به مجموعه تاج محل می توان به ترتیب چهارسوی بازار را به نظاره نشست و پس از گذشت از فضایی رابط که میدان جلوخانه است، به باغ مجموعه رسید که باغی بسیار زیبا و دلنشین است و نمادی از باغ های اصیل ایرانی را به نمایش می گذارد و پس از گذشتن از باغ، می توان به آرامگاه و در درون آن به مزار ممتاز محل دست یافت.
 ساختمان بنای تاج محل از ۵۸ متر بلندا و ۵۶ متر پهنا برخوردار است که مقبره ممتازمحل درست در مرکز مجموعه قرار گرفته است. بنای مرمری بزرگ آرامگاه تاج محل روی تخته سنگ مربعی شکل بزرگی از جنس مرمر به اندازه صد متر در صد متر ساخته شده و دارای گلدسته ها و ایوان های متقارن است که زیبایی بنا را دوچندان کرده است.
 این تقارن به گونه ای دقیق و زیبا اجرا شده است که از هر سمت که به آن نگریسته شود، تصویری یکسان دیده می شود.
 در هر یک از گوشه های این سکوی مربع شکل مناره ای به بلندای ۴۲ متر بر پایه ای هشت ضلعی خودنمایی می کند که بالای آن گلدسته قرار دارد. در سراسر دیواره های این بنای عظیم، آیات قرآنی با خطوط زیبا خوشنویسی شده اند.
 از سوره هایی که در تزئینات این بنا به کار رفته می توان به سوره های ناس، فتح، شمس، الملک، المرسلات، التکویر، الانفطار، الانشقاق، الفجر، الضحی، الشرح، التین، البینه و الاخلاص اشاره کرد.
 باغ تاج محل همانند باغ های ایرانی ساخته شده که بسیار زیباست و معماری دوره صفوی ایران را در هند به نمایش می گذارد.
 گل رز و نرگس زرد از گل هایی است که به فراوانی در این باغ دیده می شود و در کنار آنها تعداد درختان میوه نسبت به درختان تزئینی نیز بسیار زیاد است.
 با بررسی های انجام شده، طرح بنای تاج محل از بنای تیمور لنگ گورکانی در سمرقند، آرامگاه همایون و آرامگاه اعتمادالدوله (که گاهی به نام بچه تاج محل خوانده می شود) و مسجد جامع دهلی گرفته شده است.
 در معماری دوره های نخستین امپراتوری مغول ها در هند، بیشتر از سنگ های ماسه ای قرمز رنگ برای تزئین و نماکاری استفاده می شد، در حالی که شاه جهان استفاده از سنگ مرمر سفید، سنگ های نیمه قیمتی و تزئیناتی با جواهر را در معماری زمان خود ایجاد کرد و مرحله ای جدید و ویژه را در معماری دوره مغول هند به وجود آورد.



طراحی سایت توسط کاسپید